اپيدميولوژي، تشخيص و درمان ترومبوآمبولي ريوي: مقاله مروري

بروز مرگ‌ومير بالاي آمبولي ريه بايد همواره مدنظر پزشكان باشد تا بتوانند روش‌هاي مناسب پيشگيري و درمان را اتخاذ كنند. ترومبوآمبولي ريه قابل پيشگيري‌ترين علت مرگ در بيمارستان است، اما به محض بروز، تشخيص آن دشوار، درمان آن پرهزينه و حتي عليرغم درمان، گاهي كشنده است. ترومبوآمبولي ريه اغلب به‌صورت تنگي نفس و تاكي‌كاردي ناگهاني بروز مي‌كند ولي ممكن است به شكل درد قفسه سينه، سنكوپ و نارسايي قلب حاد خودش را نشان دهد. نقش اكوكارديوگرافي در تشخيص اوليه ترومبوآمبولي ريوي چالش‌برانگيز است ولي كاربرد آن در تعيين پروگنوز و يا انتخاب نحوه درمان بسيار زياد و پراهميت است. بيماران براساس شدت نارسايي بطن راست، بالابودن بيوماركرها و وضعيت هموديناميك تقسيم بندي مي‌شوند. اگر فشارخون بيمار پايين باشد و نارسايي بطن راست هم داشته باشد درمان ترومبوليتيك‌تراپي ممكن است در نظر گرفته شود. ترومبوآمبولي ريه شايعترين بيماري قلبيعروقي پس از سكته قلبي و سكته مغزي مي‌باشد. اگرچه گايدلاين‌هاي زيادي از جهت آموزش نحوه پيشگيري بيماران بستري در بخش جراحي و يا داخلي وجود دارد، ولي همچنان پايبندي به اين گايدلاين‌ها به‌دلايلي ضعيف است، عدم طبقه‌بندي بيماران براساس نياز به پيشگيري، ناكافي بودن ميزان دوز پروفيلاكسي داروها و ترس از احتمال خونريزي با آنتي‌كواگولان‌هايي كه براي پيشگيري استفاده مي‌شوند، از جمله اين دلايل هستند. برطبق مطالعات فعلي داروهاي ضدانعقاد خوراكي جديد در دوزهاي ثابت و بدون نياز به كنترل آزمايشگاهي براي ترومبوآمبولي ريوي تجويز مي‌شوند و نسبت به وارفارين حداقل اثرات متقابل دارودارو يا دارومواد غذايي را دارند.