بررسي نشانه شناسي مناسك گذر در داستان گل و نوروز خواجوي كرماني

مناسك گذر كه - مجموعه آداب و رسوم در مراحل گذر زندگي است - شامل مراحل مختلف زندگي انسان ازجمله: تولّد. بلوغ, ازدواج، مرگ و... است. در ساختار مناسك ملّت‌ها و فرهنگ‌هاي مختلف، رسوم مشتركي وجود دارد كه ريشه در باورها و اعتقادات وجهان بيني باستاني ملّت‌ها و اقوام، نسبت به خلقت آغازين جهان و انسان دارد؛ كه شناخت آن مي‌تواند، عامل وحدت ملّت‌ها بشود. پژوهنده در اين پژوهش با بهره‌گيري و الگوسازي، نظريه وان ژنب ( Gennep Van )و پژوهش‌هاي انجام‌يافته، خانم‌ها، مينو امير قاسمي و حاجيلو, نيز آثار ميرچا الياده و شاخه زرين جيمز فريزر، نشانه‌هاي مناسك گذر دوران زندگاني فرد بلوغ ازدواج و مرگ) و انزوا و جدايي، عبور و بازگشت. موجود در داستان گل و نوروز خواجوي كرماني را مورد پرورسي و فحصي قرار تاده و برخي تشابهات و مشتركاتي كه با آيين ساير ملّت‌ها مخصوصا با مناسك اقوام كشورهاي آفريقايي، امريكاي شمالي و استراليايي مطرح‌شده» دارد؛ بيان كرده است. قصد پژوهنده، علاوه بر تشريح تلفيق انديشه و رفتار تعيّن بخشي به تفكر انتزاعي بشر، ايجاد فهم تازه‌اي از ساختار دروني مناسك است؛ كه شناخت اين امر مي‌تواند به عامسل وحدت و گفتگوي فرهنگي و بينجامد.