ممنوعيت فقهي استفاده از سلاح هسته‌اي كشتار جمعي در شرايط اضطرار جنگي

Jurassic Prohibition on the Use of Nuclear Weapons in war emergency conditions

سلاح هسته‌اي را بايد هراس ‌انگيزترين و پرمخاطره‌ترين ابزار موجود در دست بشر بشمار آورد. از طرفي كارايي بالاي اين سلاح در پايان‌ بخشيدن آني جنگ، برخي كشورها را به توليد و حتي استفاده از آن واداشته، و از طرف ديگر پيامدهاي اسفناكي كه حاصل توليد و استفاده از اين سلاح مي‌باشد، بستر گسترده‌اي را براي مباحث حقوقي و اخلاقي گشوده است. همچنين مي‌توان جايگاه اين مباحث را در دانش فقه بر اساس ادله نقلي و عقلي بدست آورد و موضع روشني از نظام حقوقي اسلام در اين حوزه را عرضه نمود. مقاله پيش روي استفاده از سلاح هسته‌اي در حالت اضطرار جنگي كه بقا و عدم شكست در جنگ نيازمند بكارگيري اين سلاح است را مورد بررسي قرار مي‌دهد. اين نوشتار با رويكرد فقهي و با محور قراردادن ادله نقلي و عقلي درصدد دست‌يابي به حكم تكليفي استفاده از اين سلاح در وضعيت اضطرار جنگي مي‌باشد. با بازخواني مجدد قاعده اضطرار در فقه شيعه و منابع استنباط حكم، مي‌توان ضابطه «ضرر اقلّ» را به عنوان يكي از ضوابط اجرايي اين قاعده مطرح كرد. با درك مفاد اين ضابطه و با درك پيامدهاي خسارت‌بار ناشي از سلاح هسته‌اي مي‌توان به حكم حرمت استفاده از اين سلاح در شرايط اضطرار جنگي وصول يافت.