قرآن = زندگي

بدون عنوان

واقعيت اين است كه در شماره پيش رو ما به دنبال تعريف و تبيين اين سه گزاره بوديم. ببينيم قرآن چگونه در زندگي دانش‌آموزي نقش ايفا مي‌كند و فهم انسان قرآني از زندگي چيست. به عبارتي، سبك زندگي دانش‌آموز قرآني چگونه است تا بتوانيم نمايش دهيم كه معلمان و مربيان قرآني چگونه نوجواناني متخلق و فردي معنوي تربيت مي‌كنند و از قرآن و تعليم قرآن براي حفظ فضاي نوجوانانه افراد قرآن‌مدار بهره مي‌برند. اذعان مي‌كنيم كه موارد كمي از مصاديق براي آنچه در جست‌و‌جويش بوديم، به دست آورديم و اعتراف مي‌كنيم كه اين اتفاق ناملايم به خاطر ضعف ما در آشنايي با محافل فعال و مؤثر قرآني است. اما... اما اگر واقعاً تعداد مربيان و محافلي كه با كار قرآني شروع مي‌كنند و بعد، مربي به منجي و هادي دانش‌آموز بدل مي‌شود كم باشد، ضايعه‌اي بزرگ رخ داده است. اگر تعداد مدارسي كه برنامه‌هاي متنوع و گسترده قرآني در آن‌ها جريان‌ساز است كم باشد، با خسراني بزرگ مواجهيم. مؤمن متعهدي كه براساس مباني اسلام تربيت مي‌شود، بايد در سايه قرآن بزرگ شود و اين امر به چيزهايي فراتر از فنون حفظ يا روش‌هاي قرائت و حتي مباحث پيچيده تفسير نياز دارد. بايد همگي به دنبال مربياني بگرديم كه توانسته‌اند با فعاليت‌هاي تربيتي قرآني، جوّ مدرسه‌ها را به دست گيرند و جريان‌ساز باشند. به‌نظر مي‌رسد جامعه تربيتي ما به‌شدت محتاج اقدامات قرآني است و از آن بيشتر، تشنه مربياني است كه با مشعل فروزان قرآن به ميان جوانان بروند و محافل قرآني را به جايگاه‌هاي هدايت مدرسه و راهبري جمع‌هاي جوانانه مدرسه‌اي بدل سازند. به اميد روزي كه مدارس بسياري داراي نوآوري‌هاي تربيتي شگرف در عرصه قرآن باشند.

فاقد چكيده