كتابخانه، بستر انديشه ورزي

بدون عنوان

كار با دانش‌آموزان و كودكان و نوجوانان اهميت بسيار زيادي دارد؛ زيرا تأثير آنچه دانش‌آموز در مدرسه مي‌آموزد، گاه برابر يا حتي بيشتر از تأثير خانواده بر زندگي اوست. دليل اين امر هم آن است كه كودك و نوجوان بخش قابل توجهي از زندگي‌اش را در فضاي مدرسه و در كنار دوستان، معلم‌ها و كاركنان مدرسه مي‌گذراند. بنابراين، هر مدرسه به فضاهايي احتياج دارد كه دانش‌آموز بتواند در آن خستگي درس و فعاليت‌هاي خود را بيرون كند. بهترين فضا براي انجام دادن اين كار كه مي‌تواند تأثيري طولاني و حتي هميشگي بر زندگي دانش‌آموز داشته باشد، كتابخانه است. در كتابخانه‌ مدرسه، دانش‌آموز علاوه بر استراحت فكري مي‌تواند در دنياي كتاب‌ها قدم بزند، موضوعات مورد علاقه خود را پيدا كند و درباره آينده‌اش تصميم بگيرد. در اين ميان، حضور فردي آگاه و دلسوز در نقش كتابدار، مي‌تواند بسيار مفيد و مؤثر باشد. براي پي بردن به ميزان اين اهميت، به سراغ خانم فاطمه دوايي رفته‌ايم؛ كتابدار دلسوزي كه 30 سال به‌طور مستمر در كتابخانه‌هاي مختلفي در مدارس شهر تهران فعاليت كرده است.

فاقد چكيده