شناسايي و اولويت بندي روش‌هاي ورود به بازارهاي بين المللي (مورد مطالعه: كودهاي ارگانيك)

هدف از اين پژوهش شناسايي روش‌هاي ورود به بازارهاي بين‌المللي است. جامعه آماري پژوهش عبارتند از خبرگان دانشگاهي در حوزه تجارت بين‌الملل و نيز مديران شركت‌هاي توليدكننده كودهاي ارگانيك كه در بازارهاي خارجي فعاليت دارند. اين تحقيق به لحاظ استراتژي، از نوع آميخته (كيفي و كمي) است. در بخش كيفي با استفاده از روش تحليل محتواي كيفي و كد‌گذاري باز، محوري و انتخابي اقدام به شناسايي روش‌ها شده است. در بخش كمي نيز به‌منظور رتبه‌بندي روش‌هاي شناسايي شده از رويكرد تحليل سلسه مراتبي (AHP) بهره گرفته شده است. برمبناي تجزيه و تحليل داده‌ها مدلي شناسايي شده كه روش‌هاي ورود به بازارهاي بين‌المللي را ارائه مي‌نمايد. بر اين اساس دو راهبرد كلي مشاركت در سرمايه‌گذاري (شامل سرمايه‌گذاري مستقيم و سرمايه‌گذاري غيرمستقيم) و عدم مشاركت در سرمايه‌گذاري (شامل موافقت‌نامه‌هاي قراردادي و صادرات) به‌عنوان روش‌هاي ورود به بازارهاي بين‌المللي شناسايي شده است. با توجه به نتايج در بخش كمي نيز صادرات مستقيم، صادرات غيرمستقيم، قرارداد همكاري، سرمايه‌گذاري غيرمستقيم، سرمايه‌گذاري مشترك، مالكيت كامل و اعطاي امتياز به ترتيب مهم‌ترين روش‌هاي اصلي ورود به بازارهاي بين‌المللي هستند.