بررسي وضعيت راهبردهاي خودتنظيمي يادگيري در دانشجويان پزشكي و پرستاري دانشگاه علوم پزشكي زنجان در سال تحصيلي 98-1397

زمينه و هدف: از نظر روانشناسي يادگيري يكي از عوامل موثر در يادگيري، راهبردهاي خود تنظيمي است. بر اين اساس اين مطالعه با هدف تعيين وضعيت راهبردهاي خودتنظيمي يادگيري، در دانشجويان رشته هاي پزشكي و پرستاري دانشگاه علوم پزشكي زنجان انجام شد. روش بررسي: جامعه آماري شامل كليه دانشجويان رشته پزشكي و پرستاري دانشگاه علوم پزشكي زنجان در سال تحصيلي 98-97 بودند كه تعداد آنها 390 نفر بودند. نوع مطالعه توصيفي مقطعي است و ابزار پژوهش شامل پرسشنامۀ اطلاعات فردي و پرسشنامه راهبردهاي يادگيري خود تنظيمي پينتريچ و دي گروت (Pint rich and De Groot ) بود. داده هاي جمع آوري شده نيز با استفاده از ابزارهاي آمار توصيفي چون ميانگين و انحراف معيار و آمار استنباطي شامل آزمون تي مستقل و با استفاده از نرم افزار آماري PSS16 تحليل شد. يافته ها: اين مطالعه نشان داد هر دو گروه از دانشجويان پزشكي و پرستاري بصورت قابل قبول از راهبردهاي خود تنظيمي استفاده مي كنند و تفاوت آنان از نظر آماري معني دار نيست (0/05 P). ولي بين ميانگين نمرات نظارت و كنترل در دو گروه تفاوت معنادار آماري وجود داشت( 0/003 P ). نتيجه گيري: بر اساس نتايج دانشجويان تا حدودي از راهبردهاي خود تنظيمي استفاده مي كنند و رشته تحصيلي عامل تاثير گذاري بر ميانگين راهبردهاي خودتنظيمي يادگيري دانشجويان نيست و به منظور بهبود راهبردهاي خودتنظيمي يادگيري دانشجويان بايد ساير عوامل مرتبط با راهبردهاي خود تنظيمي مورد بررسي قرار گيرد.