بررسي ميزان آمادگي يادگيري سيار در دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي زنجان در سال 1397-1398

زمينه و هدف: يكي از مهمترين عوامل فردي كه بر پذيرش و اثرگذاري يادگيري سيار تاثير مي گذارد، آمادگي است. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان آمادگي يادگيري سيار در دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي زنجان در سال 1397-1398 انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه ي توصيفي- مقطعي، از مجموع 355 نفر دانشجوي دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي زنجان در سال تحصيلي 1397-1398 كه به روش سرشماري انتخاب شدند، 279 نفر با درصد پاسخ 78.6 % پرسشنامه را تكميل نمودند. ابزار جمع آوري اطلاعات ترجمه پرسشنامه استاندارد آمادگي يادگيري سيار بود كه پس از تعيين روايي و پايايي مورد استفاده قرار گرفت. جهت تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار آماري SPSS استفاده شد. يافته ها: ميانگين و انحراف معيار آمادگي يادگيري سيار دانشجويان در هر سه حيطه خودكارآمدي 0.71 ±3.89، حيطه خوش بيني 0.71 ±3.82و حيطه يادگيري خودراهبر 0.81 ±3.57 بدست آمد. به طور كلي ميزان آمادگي يادگيري سيار دانشجويان با ميانگين و انحراف معيار0.65 ±3.80 بدست آمد. بحث و نتيجه گيري: نتايج نشان داد به طور كلي ميزان آمادگي يادگيري سيار دانشجويان بالاتر از حد متوسط است و عموما نگرش مثبتي نسبت به يادگيري سيار در بين دانشجويان دندانپزشكي وجود دارد بر اين اساس مي توان در جهت ارتقا آموزش دانشجويان از فناوري يادگيري سيار كمك گرفت.