اثر پوياي كاهش تعرفه‌ها بر ارزش افزوده بخش‌هاي اصلي اقتصاد ايران

در اين مقاله اثر بلندمدت كاهش تعرفه‌ها بر ارزش افزوده بخش‌هاي اصلي سه گانه كشاورزي، صنعت و خدمات با استفاده از مدل تعادل عمومي پويا مورد بررسي قرار گرفته است. پس از كاليبراسيون مدل بر مبناي ماتريس حسابداري اجتماعي سال 1390 و اطمينان از استحكام آن، شبيه‌سازي كاهش تعرفه‌ها تحت عنوان سناريو رقيب، بر اساس ميانگين تعهدات تعرفه‌اي 22 كشور در حال توسعه ملحق شده به سازمان جهاني تجارت انجام شد. در سناريو پايه فرض شد كه اقتصاد، بدون الحاق به سازمان، مسير رشد عادي 2 درصدي را مطابق رشد جمعيت در هر سال تجربه كند. نتايج نشان داد كه به دنبال الحاق به سازمان، هرچند ارزش افزوده بخش كشاورزي پس از حدود يك دهه كاهش ملايم، رشد آرام خود را آغاز مي‌كند اما ارزش افزوده دو بخش صنعت و خدمات، با كاهش قابل توجهي همراه خواهد بود به طوري كه پس از گذشت سه دهه از الحاق، ارزش افزوده در اين دو بخش به ترتيب به اندازه 80 و 55 درصد كمتر از حالتي خواهد بود كه كشور به سازمان نپيوندد و اقتصاد سالانه 2 درصد رشد كند. همچنين، متوسط رشد ارزش افزوده بخش‌هاي صنعت، كشاورزي و خدمات ذيل سناريو رقيب به ترتيب 0.5، منفي 3.4 و منفي 0.7 برآورد شد.