امكانات روش‌شناسي ساختارگرايي تكويني در تحليل چگونگي ساخته شدن انديشه‌ها

مفروض اساسي اين پژوهش اين است كه ايده ها، انديشه‌ها و طرز تلقي انديشمندان به مثابه كنش آنها، جملگي برساخته اند. پرسش بنيادين ما نيز اين است كه كدام چشم انداز و الگوي روش‌شناختي، بهتر مي‌تواند به تبيين و توضيح مسئله چگونگي برساخته شدن انديشه‌ها و ديدگاه‌ها نزد انديشمندان كمك كند. به عقيدۀ ما، رويكرد و الگوي روش‌شناختي تعاملي يا رابطه‌اي «پي ير بورديو»، فيلسوف و جامعه‌شناس فرانسوي كه به ساختار‌گرايي تكويني موسوم است، مي‌تواند پاسخ بهتر و كامل تري به پرسش بنيادين چگونگي برساخته شدن انديشه‌ها به مثابه كنش‌هاي ذهني نزد انديشمندان پاسخ دهد. بديهي است كه به كارگيري اين رويكرد در تحليل چگونگي برساخته شدن انديشه‌ها نزد انديشمندان، متوقف بر تلقي انديشه‌ها به مثابه «كُنش» صاحب آنهاست.