روش هاي آموزش علوم و فناوري مهندسي با نگاهي بر تجربيات كشورهاي صنعتي

رشته هاي حوزه فني و مهندسي به دليل رابطه متقابلي كه با فناوري و توسعه علمي دارند از اهميت بسزايي در اقتصاد دانش بنيان برخوردارند. ،. در طول چند دهه اخير روند اصلي آموزش مهندسي در كشورهاي صنعتي مرتباً تغيير كرده است و به دو گرايش علوم مهندسي و فناوري مهندسي متمايل شده است. گرايش فناوري مهندسي براي نيازهاي فوري و مستقيم صنعتي است و گرايش علوم مهندسي براي تدوين روشها و استانداردها در طراحي از طريق مدل سازي و تجزيه تحليل و كسب توانايي هاي پايه براي ورود به تحصيلات تكميلي براي توليد علم و نوآوري مي باشد. با توجه به اينكه توسعه علمي عمدتاً توسط دانشجويان دكتري با انجام تحقيقات توسعه اي در حوزه فني و مهندسي انجام مي شود و توسعه فناوري توسط دانشجويان ارشد و مراكز تحقيقاتي در تحقيقات كاربردي محقق مي گردد، لذا در اين مقاله نتيجه مطالعات در باب آموزش علوم و فناوري مهندسي با نگاهي بر تجربيات كشورهاي صنعتي ارائه مي شود و پيشنهاداتي جهت بهبود روش هاي آموزش مهندسي در يك رشته مهندسي ارائه مي گردد.