نقش سواد ديجيتالي و شايستگي‌هاي كانوني معلمان بر عملكرد شغلي آنان

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي نقش سواد ديجيتالي و شايستگي‌هاي كانوني معلمان بر عملكرد شغلي آنان بود. روش‌شناسي: روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعه آماري شامل كليه معلمان (530 نفر) دوره دوم متوسطه ناحيه يك، دو و سه شهر تبريز در سال تحصيلي 9695 مي‌باشد. حجم نمونه با توجه به جامعه آماري و براساس جدول تعيين حجم نمونه مورگان 257 نفر تعيين شد. داده‌ها از طريق پرسشنامه‌هاي سواد ديجيتالي توحيدي اصل (1391)، شايستگي‌هاي كانوني حيدري، فرج پهلو، عصاره و گرايي (1392) و عملكرد شغلي پاترسون (2000) گردآوري گرديد. روايي سازه اين پرسشنامه‌ها با استفاده از تحليل عاملي تاييد و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ تاييد شد. يافته‌ها: سواد ديجيتالي اثر مستقيم، مثبت و معني‌داري بر عملكرد شغلي (0.51=β) و شايستگي كانوني (0.15=β) دارد. همچنين اثر علّي شايستگي كانوني بر عملكرد شغلي با )0.25=β) تائيد شد. نتيجه‌گيري: هرگونه افزايش سواد ديجيتالي منجر به افزايش شايستگي‌هاي كانوني معلمان و به دنبال آن افزايش شايستگي‌هاي كانوني معلمان، عملكرد شغلي و سواد ديجيتالي آنها را بهبود مي‌بخشد.