كاربرد و ارزيابي الگوريتم SVM براي شبيه‌سازي هندسه‌ي گودال آبشستگي پايين‌دست سرريز سيفوني

شبيه‌سازي دقيق مشخصات هندسي گودال آبشستگي ناشي از برخورد جت آب به كف حوضچه‌ي استغراق نقش مهمي در طراحي، ساخت و عملكرد سرريزها و مستهلك‌كننده‌هاي انرژي دارد. در اين پژوهش، ارزيابي تطبيقي بين مطالعه‌ي آزمايشگاهي و عددي آبشستگي در پايين‌دست سرريز سيفوني با استفاده از الگوريتم پشتيبان بردار ماشين (SVM) با سه دانه‌بندي از مواد رسوبي و سه زاويه‌ي پرتابه‌ي باكت به ازاي مقادير مختلف دبي و عمق پاياب در يك فلوم آزمايشگاهي مستطيلي از جنس پلاكسي‌گلاس انجام شد. سه متغير بي‌بعد كه داراي استقلال خطي نسبت به هم بودند، تشكيل شدند. علاوه بر الگوريتم SVM، معادلات رگرسيون كلاسيك خطي و غيرخطي و همچنين شبكه‌ي عصبي FFBP و CPBF براي شبيه‌سازي هندسه‌ي گودال مورد استفاده قرار گرفتند و به كمك پنج شاخص آماري R، RMSE، MAE، N.S و DDR مقايسه شدند. مقايسه‌ي شاخصهاي تدقيق پنجگانه نشان داد از بين مدل‌هاي عددي، الگوريتمSVM كاركرد بهتري نسبت به بقيه‌ي مدل‌ها مخصوصا مدل‌هاي رگرسيوني كلاسيك داشت. در بين تمام پارامترهاي هندسي گودال آبشستگي، بالاترين و پايين‌ترين سطح عملكرد الگوريتم SVM مربوط به L_S/h_tو L_6/h_tبه ترتيب با مقادير شاخص‌هاي آماري پنجگانه‌ي فوق‌الذكر (0.9954، 0.2056، 0.987، 0.9851، 7.855) و (0.8924، 2.860، 2.230، 0.7587، 1.405) بودند. در نهايت مقايسهاي بين خروجي الگوريتم SVM و معادله‌ها‌ي تجربي براي شبيه‌سازي عمق گودال فرسايشي انجام شد. نتايج نشان داد الگوريتمSVM برتري محسوس و مطلقي نسبت به معادلات تجربي ارائه شده توسط محققان ديگر دارد.