سنجش و تحليل شاخص هاي زيست‌پذيري شهر مشهد از ديدگاه زائران و گردشگران (نمونه موردي: منطقه ثامن مشهد)

Evaluating and Analyzing the Livability Indices in Mashhad from the Views of Tourists and Pilgrims (Case Study: Samen District, Mashhad)

هدف مقاله پيش­رو، شناسايي و سنجش شاخص ­هاي زيست ­پذيري منطقه ثامن به عنوان قلب مذهبي و اقتصادي شهر مشهد از ديدگاه گردشگران ساكن در اين منطقه مي­ باشد. لذا در اين مطالعه به شناسايي و تحليل شاخص­ هاي زيست ­پذيري اين منطقه پرداخته شد. جامعه آماري شامل دو گروه مي­ باشد: الف) خبرگان شهرداري منطقه ثامن مشهد اداره كل ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري استان خراسان رضوي (25=N) جهت شناسايي شاخص­ هاي زيست ­پذيري و ب) گردشگران و زائران جهت بررسي عوامل مؤثر بر زيست ­پذيري منطقه كه با استفاده از فرمول كوكران براي جامعه نامحدود، 291 بصورت تصادفي انتخاب شدند. جهت تجزيه و­ تحليلداده ها از تكنيك دلفي و معادلات ساختاري استفاده شد. نتايج نشان داد شاخص­هاي نهايي مؤثر بر زيست­پذيري منطقه مشتمل بر 27 شاخص مي­ باشد كه در 4 گروه: اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و زيست­ محيطي دسته­ بندي شد. همچنين، شاخص­هاي اجتماعي و فرهنگي به ­ترتيب از بيشترين و كمترين تأثير بر زيست­ پذيري منطقه برخوردار مي­ باشند. علاوه براين، در ميان زيرشاخص­ هاي اجتماعي، امنيت عمومي (0/89)، در ميان زيرشاخص ­هاي فرهنگي، كيفيت خدمات زيارتي (0/84)، در ميان زيرشاخص ­هاي اقتصادي، محل اقامت مناسب (0/87) و در ميان زيرشاخص ­هاي زيست ­محيطي، وضعيت ترافيك (0/98) از بيشترين تأثير بر زيست­ پذيري منطقه برخوردار مي­ باشند. در نهايت راهكارهايي كه در ادامه به ان اشاره خواهد شد و در جهت بهبود وضعيت زيست­ پذيري منطقه و افزايش تعداد روزهاي اقامت زائر و گردشگر ارائه شده است.

فاقد چكيده لاتين