تقابل سنت و تجدد در رمان «اهل غرق» رواني‌پور و «نگران نباش» محب‌علي

منيرو رواني‌پور و مهسا محب‌علي از جمله نويسندگان زن هستند كه در آثار خود به دنبال كشف هويّت زنان بوده و به ذكر مسائل و مشكلات اجتماعي زنان و برجسته كردن شخصيّت آنان توجّه داشته‌اند. اين پژوهش با استفاده از روش توصيفي و تحليل محتوا و با بررسي ‌رمان‌هاي «اهل غرق» و «نگران نباش»، نشان مي‌دهد كه اولويت اصلي نويسندگان در اين داستان‌ها، طرح مسائل فمينيستي نبوده است؛ نقطه اشتراك اين دو رمان تقابل سنّت و تجدد است كه نويسندگان آن‌ها از طريق شخصيّت اصلي داستان يعني زن، توانسته‌اند اين تضاد و تقابل را نشان دهند. اين در حالي است كه رواني‌پور از ابتداي داستان جامعه سنّتي را مدّ نظر دارد كه كم‌كم و با گذر زمان به سمت نوگرايي و تجدد كشيده مي‌شود، امّا محب‌علي از آغاز تا پايان داستان جامعه شهري و مسائل مبتلابه آن را توصيف مي‌كند.