تحليل رمان «تنگسير» و «فارس‌‌آغا» از منظر ادبيات اقليمي

ادبيات اقليمي كه به شاخصه‌هاي جغرافياي طبيعي و انساني منطقه خاص نويسنده يا شاعر تكيه مي‌كند، در ادبيات فارسي و عربي، از جايگاه ويژه‌اي برخوردار است. آثار صادق چوبك در حوزه‌ مكتب جنوب و مارون عبود نيز در لبنان، از ديدگاه ادبيات اقليمي شايان ‌بررسي هستند. در اين پژوهش، ضمن ارائه تعريفي اجمالي از ادبيات اقليمي و پرداختن به پيشينه و جايگاه آن در دو ادب فارسي و عربي، با تكيه‌بر روش تحليل محتواي كيفي، شاخصه‌هاي ادبيات اقليمي در رمان «تنگسير» و «فارس‌‌آغا» را بررسي و تحليل مي‌كنيم. پس از بررسي و تحليل دو اثر مذكور، درنهايت به اين نتيجه رسيديم كه هم‌زيستي دو نويسنده با مردم منطقه خاص و تأسي از محيط زندگي آنان، در ارائه تصويري معتنابه از عناصر طبيعي و انساني منطقه مذكور مؤثر بوده است. هر دو نويسنده در وراي عناصر اقليمي، به دنبال دفاع از طبقه ستم‌كش، نقد سياست‌‌هاي اقتصادي حاكم بر جامعه و تكيه‌بر آداب‌ورسوم اصيل و بومي است كه در تقابل با دنياي جديد در معرض انقراض هستند.