پيشينة شعر كوتاه فارسي

بدون عنوان

شعر كوتاه فارسي همواره مورد توجه شاعران بوده است. آنان با دوبيتي‌ها، رباعيات، قطعه‌هاي كوتاه و تك‌بيت‌هايشان اين توجه را نشان داده‌اند. پديد آمدن قالب‌هاي متمايز اين‌گونه شعري نمي‌‌تواند بدون زمينه و پيشينه باشد. شعرهاي بازمانده از ايران باستان، غالباً كوتاه‌اند. اولين شعرهاي فارسي دري نيز به تبعيت از ادب شفاهي ايران باستان، عموماً كوتاه‌اند. در مقالة حاضر با روش توصيفي- تحليلي كوشش شده است بر مبناي نگاه گونه‌شناختي، پيشينة همة قالب‌هاي شعر كوتاه فارسي به تفكيك مورد واكاوي قرار گيرد. اين نگاه از اين باور نويسندگان برخاسته است كه شعر كوتاه فارسي، سير تكاملي جداگانه دارد و هرچند در دامن كليّت شعر فارسي پديد آمده، امروزه با وجود قالب‌هاي متعدد و پديد آمدن قالب‌هاي تازه‌، يك ژانر مهم شعري است.

فاقد چكيده