ارائه مدل مديريت موجودي پايدار با تقاضاي تصادفي آزاد توزيع در يك زنجيره تامين تك سطحي

امروزه در زنجيره تامين با رويكردهاي جديدي روبه‌رو هستيم كه به ملاحظات زيست‌محيطي، اجتماعي و اقتصادي مي‌پردازد و همين امر موجب پيچيدگي بيشتر مسايل آن و به ويژه حوزه مديريت موجودي مي‌گردد. يكي از اين رويكردها، رويكرد پايداري است. از اين رو،  مساله پژوهش پيش رو يك مسأله مديريت موجودي پايدار است كه در آن، تقاضا در مدت زمان تحويل يك متغير تصادفي، تابع توزيع آن نامعلوم، اما ميانگين و واريانس آن مشخص است. در اين راستا، اين پژوهش براي حل چنين مشكلي، با استفاده از رويكرد minmax و كران اسكارف، تابع هدف مسأله مورد نظر را به ازاي بدترين حالت (بدترين تابع توزيع تقاضا) بهينه‌سازي كرده است. نتايج بهينه‌سازي مسأله در شرايط در نظر گرفته شده، نشان‌دهنده آن است كه جنبه‌هاي پايداري در تعيين مقدار بهينه سفارش و همچنين وسيله نقليه مناسب براي حمل سفارش و در نتيجه، هزينه‌هاي كلي يك سيستم نقش به سزايي دارد. به اين ترتيب، در مسافت‌هاي طولاني‌تر به دليل در نظر گرفتن هزينه‌هاي زيست‌محيطي، هر چه مسافت بين محل سفارش‌دهي تا محل تامين سفارش بيشتر شود، وسائل نقليه با فاكتور اتلاف انرژي كمتر انتخاب مي‌شوند و در مقابل، اندازه سفارش‌دهي افزايش مي‌يابد.