ارزيابي زيست پذيري شهرهاي كوچك از ديدگاه شهروندان مطالعه موردي شهر كاشمر

با وقوع رشد سريع شهرنشيني و افزايش مشكلات ناشي از آن، ضرورت تلاشي همه‌جانبه براي نجات شهر و سالم‌سازي آن بيش‌ازپيش احساس مي‌شود. در پاسخ به بحران‌هاي موجود در شهرها، نظريه‌ها و رويكردهاي مختلفي براي خروج از اين مشكلات مطرح‌شده كه يكي از اين نظريه‌ها رويكرد شهر زيست پذير است. هدف از پژوهش حاضر بررسي و ارزيابي زيست پذيري شهر كاشمر از ديدگاه شهروندان است. روش تحقيق، توصيفي تحليلي و شيوه گردآوري داده‌ها، كتابخانه‌اي و پيمايشي مي‌باشد. جامعه آماري تحقيق را شهروندان شهر كاشمر تشكيل مي‌دهند و بر مبناي روش كوكران، 384 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب‌شده‌اند. روايي پرسشنامه تحقيق، بر مبناي نظر اساتيد و كارشناسان حوزه مديريت شهري بررسي و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ در حد مطلوب (0.831) تشخيص داده شد. نتايج پژوهش بيانگر آن است كه رابطه معناداري بين ويژگي‌هاي فردي (سن و جنس) و شاخص‌هاي زيست پذيري در اين شهر وجود ندارد ولي ارتباط بين شاخص‌هاي زيست پذيري با سه متغير ديگر (تحصيلات، شغل و وضعيت سكونت) در حد معني‌دار است. مقايسه ميانگين رتبه‌ها با استفاده از آزمون فريدمن نشان مي‌دهد كه بالاترين ميانگين رتبه، به بعد اقتصادي اختصاص دارد و بدين معناست كه شهر كاشمر در بعد اقتصادي از زيست پذيري بالاتري نسبت به ساير ابعاد اجتماعي و زيست‌محيطي برخوردار است. جهت رتبه‌بندي متغيرها در هريك از ابعاد، متغير فرصت هاي شغلي موجود در بعد اقتصادي، متغيرهاي حس هويت و تعلق مكاني در بعد اجتماعي و متغير رضايتمندي از فضاهاي عمومي در بعد زيست‌محيطي، بالاترين ميانگين رتبه را به خود  اختصاص داده‌اند.