نقش پيش بيني كنندگي سطح فعاليت بدني بر ميزان اضطراب كادر درماني در دوران پيك كرونا

هدف از پژوهش حاضر نقش پيش­ بيني ­كنندگي سطح فعاليت بدني بر ميزان اضطراب كادر درماني در دوران اوج كرونا بود. روش پژوهشي حاضر از نوع توصيفي همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش را كادر درماني بيمارستان خاتم ­الانبياء شهرستان ميانه (استان آذربايجان­ شرقي) تشكيل داند كه از اين بين تعداد 130 نفر به عنوان نمونه آماري به روش دردسترس انتخاب شدند. به­ دليل رعايت اصول بهداشتي، پرسش­نامه ­هاي پژوهش به ­صورت الكترونيكي در اختيار آزمودني ها قرار گرفت. پس از جمع ­آوري داده ­ها، براي تعيين ميزان همبستگي از روش آماري همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي استفاده شد. نتايج به ­دست آمده همبستگي مثبت و معنا­دار بين فعاليت بدني و اضطراب و توانايي پيش­ بيني ميزان اضطراب افراد براساس سطح فعاليت بدني آنها را نشان داد. پس مي ­توان نتيجه­ گيري كرد كه فعاليت بدني و ورزش منظم از طريق مكانيسم ­هاي فيزيولوژيكي، هورموني و شناختي ممكن است ميزان اضطراب در افراد را كاهش داده و باعث افزايش سلامت رواني و جسماني آنها شود.