تبيين رابطه سبك رهبري و راهبردهاي مديريت تعارض در بين فرماندهان و مديران (نمونه پژوهي: فرماندهي انتظامي استان هرمزگان)

هدف از اين مطالعه تبيين رابطه بين سبك هاي رهبري و راهبردهاي مديريت تعارض در ميان فرماندهان ومديران است. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر روش پژوهش توصيفي، همبستگي محسوب مي‌گردد. به منظور گردآوري داده ها از ابزار پرسشنامه استاندارد سبك رهبري باس و اليو(2002) و پرسشنامه استاندارد مديريت تعارض رابينز(1994) استفاده شده است. جامعه آماري اين پژوهش، شامل كليه كاركنان ستاد فرماندهي انتظامي استان هرمزگان بوده كه نمونه آماري براساس فرمول كوكران؛ 194 نفر مي­باشد. به منظور تحليل استنباطي داده‌هاي حاصله از ابزارهاي اندازه‌گيري از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون و آزمون فريدمن استفاده شده است. نتايج آزمون نشان مي دهد كه سبك رهبري و مولفه هاي آن رابطه معناداري بر مديريت تعارض دارد. همچنين براساس آزمون فريدمن، رهبري خدمتگزار باضريب 2/39دراولويت اول قراردارد، در نتيجه بيش‌ترين رابطه را با مديريت تعارض كاركنان دارد و در ادامه رهبري كاريزماتيك باضريب 2/62 دراولويت دوم و رهبري اقتضايي با ضريب 1/59 در رتبه چهارم و پاياني قرار دارد. درنتيجه كم‌ترين رابطه را با مديريت تعارض كاركنان در ناجا دارد. اين موضوع چنين استدلال مي شود و از ديدگاه علمي ثابت مي شود كه سبك رهبري يا رفتارها در طول زمان پايدار باقي مي ماند و انتظار مي رود كه به طور قابل توجهي با سبك‌هاي مديريت تعارض مرتبط باشد.

No abstract