تأثير آموزش از راه دور بر آگاهي پزشكان عمومي در مورد عوامل خطر بيماري قلبي عروقي

هدف: با توجه به اينكه تشخيص زودتر از موقع بيماري هاي قلبي و عروقي كه سبب بهبود پروگنوز و درمان مي شود، ازاين رو مطالعه حاضر تعيين تاثير آموزش از راه دور بر آگاهي پزشكان در مورد عوامل خطر بيماري هاي قلبي عروقي انجام گرفت. روش ها: پژوهش حاضر از نوع مداخله اي قبل و بعد بوده است. ۴۰ نفر از پزشكان عمومي شاغل در كليه مراكز خدمات جامع شهر بندرعباس به صورت سرشماري وارد مطالعه شدند. ابزار جمع آوري اطلاعات پرسشنامه و به صورت قبل و بعد از مداخله بود. فايل آموزشي عوامل خطر بيماري هاي قلبي عروقي به صورت چندرسانه اي از طريق جزوه، سي دي و غيره در اختيار پزشكان قرار گرفت. داده ها پس از جمع آوري وارد نرم افزار SPSS شده و با استفاده از آمار توصيفي و آزمون هاي t زوجي و ويلكوكسون مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. در اين مطالعه P-Value ۰/۰۵ به عنوان سطح معناداري پذيرفته شد. نتايج: يافته هاي اين مطالعه نشان داد كه آگاهي پزشكان بعد از آموزش از راه دور در مورد ديابت و فشارخون به طور معنا داري بالاتر از قبل از آموزش بود (P-Value=۰/۰۰۰ و p-value=۰/۰۲) در بقيه موارد آگاهي پزشكان درزمينه هاي فعاليت فيزيكي، چاقي، سيگار كشيدن و نقش جنسيت و ديس ليپيدمي در بعد از آموزش افزايش پيدا كرده بود اما اين افزايش از نظر آماري معنا دار نبود. نتيجه گيري: بهتراست، پزشكان با برنامه ريزي مدون و اصولي به صورت دوره اي و پيوسته آموزش هاي لازم را به روش هاي متعدد، بخصوص به شيوه مجازي فرا گيرند. وليكن برگزاري اين دوره ها از جمله كلاس هاي آموزش مداوم و همچنين آموزه هاي ضمن خدمت با استفاده از روش آموزش از راه دور صورت گيرد.