مقايسه اثربخشي آموزش هوش معنوي مبتني بر آموزه‌هاي قرآني و آموزش هوش معنوي براساس ديدگاه باول بر بهزيستي روانشناختي دانشجويان

زمينه: مطالعات پيشين به بررسي اثربخشي هوش معنوي بر بهزيستي روانشناختي پرداخته اند. اما پيرامون مقايسه اثربخشي آموزش هوش معنوي مبتني بر آموزه هاي قرآني و آموزش هوش معنوي براساس ديدگاه باول بر بهزيستي روانشناختي دانشجويان شكاف تحقيقاتي وجود دارد. هدف: هدف از پژوهش حاضر، مقايسه اثربخشي آموزش هوش معنوي مبتني بر آموزه هاي قرآني و آموزش هوش معنوي براساس ديدگاه باول بر بهزيستي روانشناختي دانشجويان دانشگاه اصفهان بود. روش: پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون، پس آزمون، پيگيري با گروه كنترل (گروه هاي نابرابر) بود. جامعه ي آماري شامل كليه ي دانشجويان دانشگاه اصفهان (15171 نفر) در سال تحصيلي 97-1396 بود. تعداد 55 نفر از اين دانشجويان با روش نمونه‌گيري تصادفي به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفي 40 نفر در گروه هاي آزمايش (20 نفر در گروه مبتني بر آموزه هاي قرآني و 20 نفر در گروه ديدگاه باول) و 15 نفر در گروه كنترل جايگزين شدند. ابزار پژوهش حاضر عبارتند از: جلسات آموزش هوش معنوي مبتني بر آموزه هاي قرآني (1399)، آموزش هوش معنوي مبتني بر ديدگاه باول (2004) و پرسشنامۀ بهزيستي روانشناختي ريف (1989). تحليل داده‌ها با استفاده از روش تحليل كوواريانس انجام شد. يافته ها: هر دوي آموزش هاي هوش معنوي مبتني بر آموزه هاي قرآني و مبتني بر ديدگاه باول، به طور معناداري بر بهزيستي روانشناختي دانشجويان تأثير داشتند (P 0/05). بين دو روش آموزشي از نظر ميزان اثر بر بهزيستي روانشناختي تفاوت معناداري وجود نداشت (P 0/05 ). نتيجه گيري: دانشجوياني كه در آموزش هوش معنوي مبتني بر آموزه هاي قرآني و آموزش هوش معنوي براساس ديدگاه باول شركت كردند، بهزيستي روانشناختي بالا‌تري را كسب كردند.