تأثير پيشگيري انتظامي از جرم در محيط‌هاي شهري بر امنيت اجتماعي(مطالعه موردي شهرستان بندرعباس)

زمينه و هدف: امروزه، پيشگيري انتظامي از جرم، يكي از عوامل اساسي و بنيادي در بسترسازي امنيت به شمار  مي‌رود. احساس امنيت يكي از مهم‌ترين نيازهاي انساني بوده كه توسعه و تعالي را به همراه خواهد داشت. هدف از اين پژوهش بررسي تأثير پيشگيري انتظامي از جرم در محيط‌ هاي شهري بر امنيت اجتماعي در بين شهروندان شهر بندرعباس است.  روش‌شناسي: پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظرماهيت داده‌ها، توصيفي-تحليلي است كه به روش پيمايشي انجام شد. جامعه آماري پژوهش، شهروندان مراجعه كننده به كلانتري هاي شهر بندرعباس در سال 1398 بوده اند كه 305 نفر بودند و 170 نفر از آنان با استفاده از فرمول كوكران و به شيوه نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شده اند. روايي ابزار اندازه‌گيري با استفاده از روش‌هاي روايي محتوا (نظرسنجي از خبرگان) و پايايي آن با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ براي پرسشنامه پيشگيري انتظامي از جرم 0/78 و پرسشنامه احساس امنيت 0/85 به دست آمد. تجزيه و تحليل با آمار استنباطي شامل (ضريب همبستگي پيرسون، رگرسيون و فريدمن) با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شده است. يافته‌ها: يافته­ هاي پژوهش نشان مي دهد كه، پيشگيري انتظامي از جرم اثر مثبت و معني داري بر احساس امنيت در بين شهروندان شهر بندرعباس دارد. (p=0.671 )همچنين براساس آزمون فريدمن شناخت مردم از وظايف پليس باضريب 2/20 دراولويت اول قراردارد، در نتيجه بيشترين اثر را بر احساس امنيت دارد و در ادامه تعامل پليس با ساير سازمان‌ها با ضريب 2/02 دراولويت دوم و ضابطه‌مندي پليس با ضريب 1/78 در رتبه سوم و پاياني قرار دارد در نتيجه كم‌ترين اثر را بر احساس امنيت دارد. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه هر چه قدر پيشگيري انتظامي از جرم بيشتر باشد ميزان احساس امنيت شهروندان بيشتر مي‌شود و با افزايش پيشگيري انتظامي از جرم، شهروندان شهر بندرعباس احساس امنيت بيشتري مي‌كنند.