بررسي تأثيرعوامل خاكي بر رشد نيشكر در اراضي تحت كشت نيشكر در استانهاي خوزستان و مازندران

هدف از اجراي اين تحقيق بررسي تأثير ويژگي‌هاي خاك بر عملكرد نيشكرو اصلاح جدول نيازهاي خاكي و زمين نما براي نيشكر بود. بدين منظور 120 نقطه در مناطق مختلف تحت كشت نيشكر در استان خوزستان و مازندران بر اساس تنوع در تغييرات خاك مطالعه شد. روش هاي مورد استفاده در اين تحقيق براي تعيين شاخص سرزمين روش پارامتريك بود و براي تجزيه و تحليل داده ها از رگرسيون چندمتغيره به روش گام به گام و رگرسيون ساده استفاده گرديد. عملكرد محصول نيشكر به‌عنوان متغير وابسته در نظر گرفته شد و متغيرهاي مستقل شامل شوري، درصد سديم قابل‌تبادل، اسيديته خاك، گچ، آهك، رس، شن، سيلت بود. سپس، با بررسي روابط رگرسيون ساده بين ويژگي هاي مهم و مؤثر خاك با عملكرد نيشكر، معادلات و نمودارهاي مربوطه ترسيم گرديد و درجه بندي ويژگي‌هاي خاك به روش فائو انجام شد. نتايج همبستگي نشان داد كه به ترتيب متغيرهاي درصد سديم قابل تبادل، رس، آهك، اسيديته و شوري با عمكرد داراي همبستگي معني دار بود و همبستگي متغيرهاي شن و سيلت معني دار نبود. ضريب تبيين رگرسيون چند متغيره نشان داد كه متغيرهاي واردشده به مدل توانسته اند 67% از واريانس مربوط به متغير وابسته را تعيين نمايند. در معادلات رگرسيون ساده، شوري خاك، درصد سديم قابل تبادل و آهك اثر كاهشي بر عملكرد نيشكر دارند. بيشترين تأثير بر عملكرد نيشكر را متغيرهاي درصد سديم قابل تبادل و شوري خاك داشتند. براي ارزيابي و صحت سنجي جدول نيازهاي خاكي پيشنهادي، از داده هاي خاك و عملكرد نيشكر 30 سرزمين كه براي استخراج اين جدول مورد استفاده قرار نگرفته بود، استفاده شد و ضريب تبيين بين عملكرد نيشكر با شاخص سرزمين  حدود0.81 بود كه نشان از دقت قابل قبول جدول ارائه ‌شده داشت.