تدوين برنامه درماني آموزشي گروهي مبتني بر تحليل رفتار متقابل و روش پذيرش و تعهد و بررسي اثربخشي آن بر مؤلفه‌هاي خودانتقادي دختران دچار شكست عاطفي

زمينه: تحقيقات متعددي به تأثير آموزش گروهي تحليل رفتار متقابل و پذيرش و تعهد بر خودانتقادي پرداخته اند، اما پژوهشي كه به تدوين برنامه درماني آموزشي گروهي مبتني بر تحليل رفتار متقابل و روش پذيرش و تعهد و بررسي اثربخشي آن بر مؤلفه‌هاي خودانتقادي دختران دچار شكست عاطفي پرداخته باشد مغفول مانده است. هدف: پژوهش حاضر با هدف تدوين برنامه درماني آموزشي گروهي مبتني بر تحليل رفتار متقابل و روش پذيرش و تعهد و بررسي اثربخشي آن بر مؤلفه‌هاي خودانتقادي دختران دچار شكست عاطفي انجام گرفت. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ روش از نوع تركيبي (كيفي و كمّي) بخش كيفي تدوين برنامه درماني و بخش كمّي از نوع نيمه‌آزمايشي بود. جامعۀ آماري پژوهش تمامي دانشجويان دچار شكست عاطفي دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركزي تهران در سال 1399-1398 بودند، 30 نفر به روش نمونه گيري در دسترس به عنوان نمونه انتخاب و بصورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (15 نفر) جايگزين شدند. ابزارهاي پژوهش حاضر عبارت بودند از: پرسشنامه خودانتقادي تامپسون و زاروف (2004) و خلاصه جلسات تحليل رفتار متقابل و روش پذيرش و تعهد (تلفيقي از جلسات آموزشي تحليل رفتار متقابل برن، 1950 و جلسات درماني مبتني بر پذيرش و تعهد هيز و همكاران، 2012). تحليل داده ها با روش تحليل كوواريانس چندمتغيري انجام شد. يافته ها: برنامه تدوين شده گروه درماني تحليل روابط متقابل و پذيرش و تعهد بر خودانتقادي دختران دچار شكست عاطفي تأثير معنادار داشت (0/01 p). نتيجه‌گيري: دختراني كه در جلسات درماني آموزشي گروهي مبتني بر تحليل رفتار متقابل و روش پذيرش و تعهد شركت كردند خودانتقادي كمتري داشتند.