اثر فعاليت بدني بر ميزان فشار رواني ادراك‌ شده در دوران قرنطينه خانگي ناشي از شيوع ويروس كرونا

مقدمه و اهداف شيوع ويروس كرونا بحران شديدي در سطح جهان ايجاد كرده است و مسئولين در كشورهاي مختلف مجبور به وضع قوانيني براي جلوگيري از گسترش آن شده اند كه آسيب هاي روانشناختي بسياري را نيز به دنبال داشته است. فعاليت بدني به‌عنوان يكي از عوامل تاثيرگذار در بهبود شرايط جسمي و رواني افراد شناخته شده است؛ از اين رو، هدف پژوهش حاضر بررسي اثر فعاليت بدني بر ميزان فشار رواني ادراك‌شده در دوران قرنطينه خانگي كرونا بود. مواد و روش ها روش اجراي تحقيق حاضر شبه تجربي و از لحاظ هدف كاربردي است كه به‌ صورت ميداني اجرايي گرديد. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه زنان سالم 30 تا 45 سال عضو شبكه هاي اجتماعي بود. در نهايت 24 نفر در دو گروه تجربي و كنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوري اطلاعات در تحقيق حاضر پرسشنامه فشار رواني ادراك ‌شده بود. گروه تجربي طبق برنامه تمريني طراحي شده به انجام فعاليت بدني پرداختند؛ برنامه به مدت 6 هفته و هفته‌اي سه جلسه و هر جلسه 60 تا 80 دقيقه انجام شد. گروه كنترل در اين مدت هيچ مداخله اي دريافت نكردند و به فعاليت هاي روزمره خود پرداختند. از آزمون تحليل كوواريانس جهت تجزيه و تحليل داده ها استفاده گرديد. يافته ها نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه فعاليت بدني بر ميزان فشار رواني ادراك‌شده در دوران قرنطينه كرونا تاثير معناداري دارد؛ به صورتي كه فعاليت بدني توانسته است ميزان فشار رواني ادراك ‌شده گروه تجربي را در مقايسه با گروه كنترل به ‌صورت معناداري كاهش دهد. نتيجه گيري طبق نتايج تحقيق كنوني، فعاليت بدني به واسطه تقويت سيستم ايمني بدن افراد و همچنين ارتقا سطح ذهني و رواني آنان سبب مي‌گردد تا افراد از توانايي بالاتري براي مواجهه با اين ويروس برخوردار باشند.