الگوي توسعه ورزش تربيتي درآموزش و پرورش در زمان بروز بحران‌هاي بهداشتي: مطالعه موردي پاندمي كوويد ۱۹

تحقيق حاضر به منظور تدوين الگوي توسعه ورزش تربيتي درآموزش و پرورش در زمان بروز بحران‌هاي بهداشتي همچون پاندمي كوويد ۱۹ انجام گرفت. از نظر روش‌شناسي، از نوع مطالعات آميخته (كمي و كيفي) است. جامعه آماري شامل خبرگان و متخصصين مديريت ورزشي آشنا به موضوع ورزش تربيتي در آموزش و پرورش با سابقه شغلي بيش از 10 سال بودند. از روش‌هاي نمونه‌گيري هدفمند و شاخص اشباع نظري نسبت به نمونه‌گيري اقدام شد و با 18 نفر از كارشناسان و خبرگان به صورت آنلاين و توسط نرم‌افزاهاي ارتباطي مصاحبه انجام گرفت. ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﻲ رواﻳﻲ در بخش كيفي، تكنيك دلفي سه مرحله‌اي بكار گرفته شد، بدين‌صورت كه يافته‌هاي ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺮاي ﻣﺸﺎرﻛﺖ‌ﻛﻨﻨﺪﮔﺎن اراﺋﻪ و ﻣﺘﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺗﻮﺳﻂ آن‌ها و طي سه مرحله ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮات آن‌ها اﻋﻤﺎل ﺷﺪ. براي تائيد ﭘﺎﻳﺎﻳﻲ از روش بازآزمايي استفاده و نتايج نشان داد رابطه درصد توافق درون موضوعي برابر است با 91/0 كه مناسب مي‌باشد. پس از شناسايي عوامل موثر بر توسعه ورزش تربيتي عوامل در جدولي ماتريسي به‌صورت پرسشنامه تنظيم و در اختيار نمونه تحقيق قرار گرفت و از آنان درخواست شد بر اساس روش آي.اس.ام پرسشنامه‌ها را تكميل نمايند. براي تعيين روابط علي معلولي شاخص‌ها، از روش مدل‌سازي ساختاري تفسيري و از نرم افزار ميك‌مك براي ترسيم مدل استفاده شد. در نهايت 7 مقوله عمده شامل نيازسنجي مجدد، تدوين راهبردها، ارتباطات دوسويه، اصلاح فرآيندهاي آموزش مجازي، برنامه‌هاي عملياتي، استفاده از الگوهاي جهاني و عوامل موثر بر توسعه به عنوان شاخص‌هاي الگوي توسعه ورزش تربيتي درآموزش و پرورش در زمان بروز بحران‌هاي بهداشتي شناسايي شدند.