اثربخشي تمرينات هوازي بر تعارض كار- خانواده و بهزيستي روان شناختي مديران زن

هدف پژوهش حاضر تعيين ميزان اثربخشي تمرينات هوازي بر تعارض كار – خانواده و بهزيستي روان شناختي مديران زن بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه مديران زن آموزش و پرورش ناحيه يك شهر اهواز است. نمونه شامل 30 نفر از جامعه مذكور است كه به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه 15 نفري آزمايش و كنترل قرار گرفتند. طرح پژوهش نيمه­آزمايشي به صورت پيش­آزمون پس­آزمون باگروه كنترل بود. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه تعارض كار خانواده نت مه ير(1996) و پرسشنامه بهزيستي روان شناختي ريف(2002) استفاده شد. مداخله براي گروه آزمايش به مدت 12 جلسه 60 دقيقه اي اجرا شد. براي تحليل داده ها از روش كواريانس چندمتغيري و كواريانس تك متغيري استفاده شد. نتايج نشان داد كه تمرينات هوازي بر تعارض كار خانواده و بهزيستي روان شناختي مديران زن اثربخش است.