بررسي نقش تغييرات كاربري زمين برتغييرات هيدرولوژيكي سطوح در محدوده كوهستاني، مطالعه موردي : حوضه اوجان چاي

درحوضه هاي زهكشي كه بدون توجه به توان اكولوژيكي به شدت مورد استفاده قرارگرفته و در آنها بدون عنايت به توان شيب هاي طبيعي و نوع خاك به تغييرات كاربري اقدام شده است، آشفتگي هاي شديدي در سطح دامنه ها رخداده است. يكي از تبعات مهم چنين تغييراتي، افزايش ميزان رواناب هاي سطحي و به دنبال آن افزايش فرسايش خاك مي باشد. در محدوده ي اوجانچاي (از زيرحوضه هاي مهم واقع در دامنه هاي شرقي كوهستان سهند) عليرغم توجه به نوع خاك و ويژگيهاي توپوگرافي و اقليم حاكم، تغييرات ناشي از دست اندازي انسان به شيب ها و تغييرات كاربري زياد است. با توجه كندوكاري هاي ناشي از فرسايش شياري و بطور كلي آبكندي به نظر ميرسد كه تغييرات رواناب به واسطه ي تغيير كاربري در محدوده ي مورد نظر بسيار زياد مي باشد. محدوده ي مورد مطالعه از محدوده هاي مرتعي كشور محسوب ميشود و اغلب به دليل اينكه در محدوده هاي مرتعي كشت و آنهم كشت افراطي صورت مي گيرد، خاك دامنه ها توسط رواناب ها تحت فرسايش شديد قرارگرفته اند. در اين تحقيق هدف بررسي نقش تغييرات هيدروژئومورفولوژيكي ناشي تغييرات كاربري در حوضه ي اوجانچاي است. در اين تحقيق از مدل L THIA براي تخمين رواناب ناشي از تغيير كاربري در حوضه استفاده شده است. براي بكارگيري مدل L THIA ابتدا بارش ايستگاه ها تهيه و از تصاوير ماهوارهاي لندست (سنجنده TM و ETM) و نرم افزار تخصصي L THIA و Arc Map استفاده شد. با توجه به مدل ارائه شده، لايه كاربري زمين و گروه هاي هيدرولوژيكي خاك تهيه شد. نتايج بررسي ها نشان داد كه در سطوحي كه تغيير كاربري صورت گرفته، ارتفاع و حجم رواناب از سال 1988 تا 2018 به دو برابر افزايش يافته است. در حوضه ي مورد مطالعه، افزايش وسعت زمين هاي تحت كشت و تغييرات كاربري زمين از مرتع به زمين كشاورزي به تغييرات هيدروژمورفولوژيكي منجرشده است.