بررسي مشروعيت روش درماني انتقال ميتوكندري

روش انتقال ميتوكندري، پديده‌اي بوده كه در ساليان اخير در پرتو پيشرفت علم پزشكي در حوزۀ تلقيح مصنوعي شكل گرفته است. اين روش براي جلوگيري از بيماري‌هاي ميتوكندريايي كاربرد دارد. از آنجا كه منشأ بروز اين بيماري در فرزندان، عملكرد ناصحيح ميتوكندري گامت مادر است، دانشمندان هستۀ گامت مادر را به تخمك بدون هستۀ زن ديگري انتقال مي‌دهند. به دليل نوين بودن اين نوع باروري، هنوز پژوهشي پيرامون حكم فقهي آن صورت نگرفته است، پس در مقالۀ حاضر سعي مي‌شود كه با اثبات مشروعيت اين نوع روش درماني در باروري، به اين سؤال پاسخ دهيم كه دلايل مشروعيت روش مذكور بر چه ادله‌اي استوار است. براين اساس با روش توصيفي تحليلي، ابتدا با در نظر گرفتن نظريۀ مخالف با استناد به آيات و روايات، به نقد و بررسي پرداخته و سپس با استناد به شواهد قرآني و روايي و قواعد فقهي نفي عسر و حرج، لاضرر، دفع ضرر محتمل و نيز اصاله الاباحه و اصاله البرائه، روش درماني انتقال ميتوكندري با هدف باروري ايمن و تولد كودكان سالم، مشروع شناخته مي‌شود.