اثربخشي آموزش راهبردهاي نظم‌جويي هيجان بر علائم حساسيت اضطرابي دانشجويان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي

هدف از اين پژوهش اثربخشي آموزش راهبردهاي نظم‌جويي هيجان بر علائم حساسيت اضطرابي دانشجويان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي بود. طرح پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي با پيش‌آزمونپس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري پژوهش، همۀ دانشجويان دانشگاه آزاد ساوه در سال تحصيلي 1395-1394 بود. با استفاده از نمونه‌گيري در دسترس 28 نفر از اين افراد انتخاب و به‌طور تصادفي در دو گروه آزمايش (14 نفر) و كنترل (14 نفر) قرار گرفتند. ابزارهاي سنجش شامل پرسشنامۀ اضطراب اجتماعي (kannor, 2000) و پرسشنامۀ حساسيت اضطرابي (Reiss and Peterson 1985) بود. گروه آزمايش آموزش راهبردهاي نظم‌جويي هيجان در 10 جلسۀ 90 دقيقه‌اي دريافت نمودند. پس از اتمام برنامه آموزشي و گرفتن پس‌آزمون از دو گروه، پس از دو ماه پيگيري به عمل آمد. داده‌ها با استفاده از روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و آزمون تعقيبي بون‌فرني مورد تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها نشان داد كه آموزش راهبردهاي نظم‌جويي هيجان باعث كاهش حساسيت اضطرابي دانشجويان مبتلا شده است (p 0.001). نتايج پيگيري نمرات گروه آزمايش پس از دو ماه، حاكي از ماندگاري اثر مداخلات بود.