مباني سير و سلوك از ديدگاه سيد يحيي شيرواني

سيديحيي بن بهاءالدين شيرواني، صوفي و شاعر و اديب قرن نهم هجري (868 ق) است كه در شهر شاماخي متولد شد. او ملقب به پير ثاني و از مشايخ طريقت خلوتيه است. آثار و رساله هايي از عارف وجود دارد كه در آن ها به شرح مسائل و آموزه هاي عرفاني پرداخته است. شيرواني در رساله منازل العاشقين چهل منزل عرفاني را معرفي مي كند و تقسيم‌بندي هفت گانه او از مقامات عرفاني به اسفار صدرايي شباهت دارد. مقامات از نظر او عبارتند از: سير الي الله، سير لله، سير علي الله، سير مع الله، سير في الله، سير عن الله، سير بالله كه ناشي از خودسازي دروني و پرورش روح با مجاهده، محبت و سير در الله است. در رساله اطوار القلوب به حالات و مراتب قلب مي پردازد و هفت طور را نام مي برد كه عبارتند از: صدر، قلب، شغاف، فؤاد، حبه القلب، سويدا و مهجه القلب. درباره رسيدن به حقيقت عقيده دارد كه سالك به وسيله شريعت با رعايت طريقت سلوك به حقيقت نائل مي شود.