تبيين تأثير فضايل و رذايل بر ادراك از منظر آيات و روايات

مبادي ادراكي، از عوامل بيروني و دروني تأثيرات مثبت و منفي مي‌پذيرند. بخشي از اين تأثيرات باعث اعوجاج و محروميت از معرفت و بخشي سبب ايجاد نوعي جديد از بصيرت يا تسريع در معرفت مي‌شوند. هدف: هدف در اين مقاله، تبيين تأثيرگذاري فضايل و رذايل به عنوان بخشي از عوامل غير معرفتي تأثيرگذار بر معرفت بشري از منظر قرآن بود. روش: روش گردآوري داده‌ها به صورت كتابخانه‌اي و با رويكرد پژوهش تفسيري اخلاقي انجام شد. يافته‌ها: رذايل اخلاقي باعث دگرگوني در عقل و حسّ تشخيص آدمي و زمينه‌ساز سقوط و سبب شُبهه در انديشه و كج‌فهمي در بينش شده و فضيلت‌مندي زمينه‌ساز ارتقاي فهم و ايجاد نوعي بصيرت مي‌شود كه وسعت ديد را زياد مي‌گرداند. نتيجه‌گيري: اثرمندي مستقيم عوامل غير معرفتي، نظير ملكات اخلاقي و نيز عنايات ويژه الهي با زمينه‌سازي اختياري خود انسان در كيفيت و ميزان معرفت با تكيه بر ادلّه قرآني و روايي اثبات شده است.