قدرت ژئوپليتيكي و روابط ژئوانرژي روسيه با اتحاديه اروپا در اوراسياي بزرگ

انرژي به‌عنوان يكي از مهم‏ترين مسائل جهاني و گاز طبيعي به خاطر دارا بودن خصوصيات منحصربه‌فرد، به‌ويژه در نحوه و مسير انتقال آن، در قرن حاضر از اهميت زيادي برخوردار است. از اين‌رو، در چهارچوب ژئواكونوميك مفاهيمي چون امنيت انرژي، توليدكنندگان و مصرف‌كنندگان انرژي و خطوط انتقال گاز در گفتمان «ژئواكونوميكي» جايگاهي ويژه يافته است. مصرف بالا و نياز روزافزون اتحاديه اروپا به انرژي به علت كمبود منابع و به تبع آن نياز به واردات انرژي به‌خصوص از روسيه به‌عنوان بزرگ‌ترين دارندۀ منابع گازي جهان عاملي بوده كه مسكو از قدرت ژئوپليتيكي‏اش به‌عنوان ابزاري براي اجراي اهداف مدنظر خود در حوزۀ سياسي و اقتصادي تلاش روزافزون كند. علاوه بر روسيه و اتحاديه اروپا، در اين پژوهش كشورهاي ترانزيتي كه گاز روسيه به‌ وسيلۀ خطوط لوله از خاك آنها عبور مي‏كند نيز به‌عنوان بازيگر سوم تاثيرگذار در نظر گرفته شده‏اند. پرسش اصلي مقاله با توجه به مباحث فوق، اين چنين مطرح مي‏شود كه «چه مؤلفه‏هاي ژئوپليتيكي موجب شكل‏گيري همكاري و ستيزۀ روسيه و اتحاديه اروپا در قبال مسئلۀ انرژي شده است؟» ادعاي مقاله اين‏گونه مطرح مي‏شود كه فضاي حاكم بر روابط دو بازيگر در چهارچوب ژئواكونومي در قبال بحران اوكراين، پروژه‏هاي خط لوله، بسته انرژي سوم و تحقيقات ضد تراست اتحاديه عليه روسيه، دورۀ جديدي از رقابت و همكاري ژئوپليتيكي روسيه و اتحاديه اروپا را رقم زده است. روش تحقيق در اين مقاله، توصيفي _ تحليلي و ابزار گردآوري اطلاعات كتابخانه‏اي و فضاي مجازي است.