پيش‌بيني رضايت از زندگي سالمندان بر اساس سبك زندگي ارتقا‌دهنده سلامت

سالمندي كه مقطع سني بالاتر از ۶۵ سال اشاره دارد، دوران مهمي از زندگي است. امروزه به دليل بالا رفتن اميد به زندگي و كاهش ميزان زاد و ولد در كشورهاي توسعه‌يافته و در حال‌ توسعه، پديده ســالمندي بيش ‌از پيش مورد توجه قرار گرفته است. بنابراين پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني رضايت از زندگي سالمندان بر اساس سبك زندگي ارتقادهنده سلامت صورت گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه‌ سالمندان 60 تا 75 سال مراجعه كننده به مراكز نگهداري سالمندان شهر تبريز در سال 1399 بود. نمونه آماري در اين پژوهش 183 نفر بود كه بصورت روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب گرديد. براي جمع­آوري داده‌ها از پرسش‌نامه سبك زندگي ارتقادهنده سلامت و پرسشنامه رضايت از زندگي استفاده شده است. تجزيه‌ و تحليل اطلاعات با استفاده از تحليل رگرسيون چندگانه مدل گام‌به‌گام صورت گرفت. نتايج پژوهش نشان داد كه بين همه مؤلفه‌هاي سبك زندگي ارتقادهنده سلامت و رضايت از زندگي در سالمندان رابطه معني‌دار وجود دارد و متغيرهاي پيش‌بين ۳۴ درصد از واريانس رضايت از زندگي سالمندان را تبيين مي‌كنند. به ترتيب، متغيرهاي فعاليت جسمي (۳۴۴/0=β)، رشد معنوي (۱۸۷/0=β)، روابط بين‌فردي (0.161=β) و مسئوليت‌پذيري سلامتي (۱۳۳/0=β) مي‌توانند رضايت از زندگي را در سالمندان به صورت مثبت پيش‌بيني كنند. بنابراين با تكيه بر يافته‌هاي پژوهش حاضر، به نظر مي‌رسد بتوان با بهره‌گيري از آموزش سبك زندگي ارتقا‌دهنده سلامت بويژه در مؤلفه‌هاي فعاليت جسمي، رشد معنوي، روابط بين‌فردي و مسئوليت‌پذيري جهت افزايش رضايت از زندگي در سالمندان اقدام نمود.