بررسي رويكرد جامعه محوري نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران

بدون عنوان

پليس جامعه محور الگوي جديد پليسي است كه در آن امنيت با مشاركت مردم صورت مي‌پذيرد. سازمان پليس به عنوان برقرار كننده نظم و امنيت بيش از هر سازماني نيازمند توجه به اجتماع است. نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران به عنوان سازماني كه در ميان ساير بخش هاي حاكميت نزديك ترين سطح برخورد با مردم را دارد، لازم است در اجراي مأموريت هاي خود در برقراري نظم عمومي و امنيت اجتماعي بيش ترين توجه خود را به مردم داشته باشد. چنين توجهي در سايه شناخت مناسب رويكرد جامعه محوري در مقوله مشاركت دهي مردم در امر نظم عمومي و امنيت اجتماعي است و ثمره ارزشمند اين رويكرد كسب اعتماد و جلب رضايت مردم و بالاخره دست يابي به احساس امنيت رواني است. مقاله حاضر با توجه به اهميت موضوع؛ ضمن بررسي نظري و بيان مفهوم و ضرورت اين رويكرد،‌ با استفاده از روش كتابخانه‌اي اطلاعات لازم را جمع آوري و به شيوه تحليلي و توصيفي به تشريح اصول حاكم بر رويكرد جامعه محوري پليس مي پردازد. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان مي‌دهد؛ توجه به رويكرد جامعه محوري موجب افزايش تعامل و همكاري نيروي انتظامي و مردم مي‌شود كه حاصل آن در سطح سازماني مشاركت مردم در راه رسيدن به اهداف سازمان مي‌باشد و در سطح اجتماعي نيز اين همكاري موجب ايجاد امنيت و آرامش بيشتر براي مردم مي‌شود

not abstract