ارتقاي اصول مرتبط با نظام كنترل ساخت‌وساز بر مبناي رويكرد پايداري و حقوق شهروندي

سرعت رو به تزايد ساخت و ساز در دنياي مدرن و شتاب زدگي در دستيابي به محصول نهايي، فرصت تفكر و تأمل در لايه هاي اين صنعت را از بين برده است. هدف پژوهش حاضر، بررسي و ارزيابي اصول و دستورالعمل هايي ساخت‌وساز در ايران در ارتباط با سامانه هاي ساخت‌وساز پايدار بين المللي موفق از جمله لييد و برييم و نيز تأكيد بر حقوق شهروندي در قالب حقوق مجاورت و همسايگي مي باشد. به منظور دستيابي به اين هدف، روش به كار گرفته شده در پژوهش حاضر از نوع توصيفي تحليلي و انطباقي با رويكرد انتقادي بوده و از نظر نوع، جزء تحقيقات كاربردي مي‌باشد. نتايج حاصل از پژوهش حاضر نشان دهنده اين موضوع است كه اصول ساخت‌وساز موجود در ايران (فني، بهداشتي، شهرسازي و ...) داراي نكات اساسي و پايه اي مناسبي مي باشند اما اين اصول نيازمند بازنگري جدي با توجه به تغييرات به وجود آمده در شرايط محيطي و شهري در ايران و نيز با توجه به پيشرفت هاي جديد علمي و اهميت روزافزون مسائل مربوط به توسعه پايدار در سراسر جهان مي باشند.