مقايسه بهزيستي رواني نوجوانان در الگوهاي ارتباط مادر ـ فرزند (تلاشي در جهت گسترش الگوي فرزندپروري ايراني اسلامي)

براي فرزندپروري مؤثر كه حاصل آن داشتن فرزنداني شاد، سالم و مولد است، لازم است كه الگوي بومي مؤثر و مبتني بر فرهنگ ايران طراحي گردد. هدف اين پژوهش،‌ مقايسه بهزيستي رواني نوجوانان با توجه به الگوهاي ارتباط مادر ـ فرزند در دانش‌آموزان ۱۸-14 سالة دبيرستاني شهر تهران است. بدين‌منظور، طي يك پژوهش توصيفي از نوع علّي ـ مقايسه‌اي ۲۱۹ نفر با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و پرسش‌نامه‌هاي والد ـ فرزندي باقري و بهزيستي رواني ريف ميان آنها اجرا گرديد تا بهزيستي رواني و سبك ارتباط مادر ـ فرزند را ارزيابي كند. براي تحليل داده‌ها از آزمون تحليل واريانس يك‌راهه و آزمون تعقيبي فيشر استفاده شد. نتايج تحليل داده‌ها نشان داد، بهزيستي رواني نوجوانان با توجه به الگوهاي ارتباط مادر ـ فرزند تفاوت معنادار داشت كه ترتيب نمرات بهزيستي رواني از بالاترين به كمترين مربوط به سبك ارتباطي تعادلي، امنيت‌مدار، آزادمدار و در نهايت سبك متناقض بود.