مقايسه عملكرد خانواده، رضايت زناشويي و سبك‌هاي تفكر در مادرانِ كودك ناتوان در يادگيري و مادرانِ كودكان عادي

پژوهش حاضر با هدفمقايسه عملكرد خانواده، رضايت زناشويي و سبك‌هاي تفكر در مادرانِ كودكان ناتوان در يادگيري و مادرانِ كودكان عادي انجام گرفت. روش پژوهش توصيفي از نوع علّي مقايسه‌اي بود. كلّيه مادرانِ داراي فرزند ناتوان در يادگيري و عادي مدارس شهرستان‌هاي اردكان و ميبد در سال تحصيلي 96-1395، جامعه آماري اين پژوهش را تشكيل مي‌دادند كه از ميان آن‌ها با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس 140 مادر (70 مادرِ داراي فرزند ناتوان در يادگيري و 70 مادرِ داراي فرزند عادي) به عنوان نمونه انتخاب شده و به پرسش‌نامه‌هاي آپگار خانواده اسميلكستين، رضايت زناشويي انريچ اولسون، فورنير و درانكمن و سبك‌هاي تفكر استرنبرگ و واگنر پاسخ دادند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از تحليل واريانس چند متغيري استفاده شد. يافته‌ها نشان دادكه مادران داراي كودك ناتوان در يادگيري عملكرد خانوادگي و رضايت زناشويي پايين‌تري نسبت به مادارن داراي كودك عادي برخوردارند. همچنين هر سه سبك تفكر قانون‌گذار، اجرايي و قضاوت‌گر در مادرانِ داراي كودك عادي از مادارنِ داراي كودك ناتوان در يادگيري بالاتر بود (P 0/05 )؛ بنابراين، مي‌توان نتيجه گرفت بهبود سبك‌هاي تفكر، رضايت زناشويي و عملكرد خانواده مادرانِ داراي فرزند ناتوان در يادگيري ممكن است بتواند شرايط بهتري را براي بهبود عملكرد فرزند آن‌ها به وجود آورد.