اثربخشي واقعيت ‌درماني بر افسردگي پس از زايمان و علائم استرس پس از سانحه در زنان با زايمان طبيعي

Effectiveness of Reality Therapy on Postpartum Depression and Post-Traumatic Stress Disorder Symptoms in Women with Normal Childbirth

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي واقعيت ­درماني بر افسردگي پس از زايمان و علائم استرس پس از سانحه در زنان با زايمان طبيعي انجام‌ شد. روش: روش پژوهش حاضر نيمه­ آزمايشي با استفاده از طرح پيش ­آزمون و پس­ آزمون با دو گروه آزمايش و كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش زنان تحت پوشش مركز بهداشت شماره 2 مشهد كه داراي تجربه زايمان طبيعي و در پي آن علايم استرس پس از سانحه و افسردگي پس از زايمان داشتند، بودند. از بين اين افراد 30 نفر به صورت نمونه­ گيري هدفمند انتخاب و به دو گروه آزمايش و كنترل گمارش شدند. گروه آزمايش به مدت 8 جلسه تحت مداخله واقعيت درماني قرار گرفت. بعد از مداخله هر دو گروه مجددا پرسشنامه­ هاي استرس پس از سانحه و افسردگي پس از زايمان را تكميل نمودند. داده­ ها با استفاده از نرم­ افزار SPSS نسخه 24 و روش تحليل كوواريانس تحليل شدند. يافته­ ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد واقعيت ­درماني بر بركاهش افسردگي پس از زايمان و علائم استرس پس از سانحه تأثير معناداري دارد. نتيجه­ گيري: با توجه به شيوع افسردگي و استرس پس از زايمان و نتايج پژوهش حاضر در كاهش افسردگي و استرس پس از سانحه پيشنهاد مي ­شود در مراكز درماني و خانه­ هاي بهداشت از واقعيت ­درماني به عنوان مداخله­اي اثربخش استفاده شود.

Introduction: The aim of this study was to determine the effectiveness of reality therapy on postpartum depression and post-traumatic stress symptoms in women with Natural childbirth. Method: The present study was a quasi-experimental study using pre-test and post-test design with experimental and control groups. The statistical population of this study was women of Health Center No. 2 in Mashhad who experienced natural childbirth and subsequently had symptoms of post-traumatic stress and postpartum depression. Among these people, 30 people were selected by purposive sampling and assigned to experimental and control groups. The experimental group underwent reality therapy intervention for 8 sessions. After the intervention, both groups completed the post-traumatic stress and postpartum depression questionnaires. Data were analyzed using SPSS software version 24 and analysis of covariance. Results: Findings showed that reality therapy has a significant effect on reducing postpartum depression and post-traumatic stress symptoms. Conclusion: Considering the prevalence of postpartum depression and stress and the results of the present study on reducing depression and post-traumatic stress, it is suggested that reality therapy be used as an effective intervention in medical centers and health centers.