استفاده از منطق فازي در مسيريابي بهينه به مكان هاي جديد فضاي سبز شهري در شهرستان نهاوند استان همدان

امروزه موجوديت فضاي سبز و گسترش آن به عنوان ريه هاي تنفسي شهر بسيار حائز اهميت است و اين تا آن حد است كه بعنوان يكي از شاخص هاي توسعه يافتگي در جوامع مطرح بوده و نبود آن به معني عدم وجود سلامت و تندرستي در شهرها تلقي مي شود. مقاله حاضر به روش توصيفي تحليلي و كاربردي بوده و با استفاده از سيستمهاي اطلاعات جغرافيايي GIS و لايه هاي اطلاعاتي فازي شده مورد نظر و انجام مراحل مختلف جهت مدلسازي و فرآيند تحليل سلسله مراتبي AHP و بدست آوردن وزن لايه هاي اطلاعاتي و تشكيل مدل نهايي تلفيق فازي به بررسي چگونگي توزيع فضايي و مكانيابي فضاي سبز شهري شهر نهاوند استان همدان پرداخته است. مكانهاي بهينه جهت اين امر مشخص شد. سپس با انتخاب سه منطقه بعنوان مكانهاي بهتر و در نظر گرفتن ميدان خروجي شهر ، مسيرهاي مناسب و بهينه را در جهت رسيدن به اين مكانهاي جديد پيشنهادي مشخص شد. اين روش مدلسازي بهينه فازي براي مسيريابي و مكانيابي را تحليل نموده است. كليدواژه‌ها