هويت «منطق علوم انساني اسلامي» و مسائل پيراموني آن

«منطق علوم انساني اسلامي» به مثابه دستگاه روشي، داراي مباحث و مسائل دروني و بيروني فراواني‌ است. مسائل دروني آن، ناظر به مباحث روش و قواعد روشي است و مسائل بيروني و پيراموني آن، از سنخ فلسفه مضاف مي‌باشد. اين مسائل عبارت‌اند از: هستي‌شناسي و چيستي‌شناسي آن دانش (منطق علوم انساني)، غرض و غايت، موضوع، قلمرو و... . اين نوع مباحث از مسائل و اجزاء دانش به شمار نمي‏رود؛ بلكه از سنخ مسائل پيشيني و فلسفي‌اند كه به نوعي شناسنامه آن نيز به شمار مي‌رود؛ لذا از لحاظ اهميت و اولويت زماني، بر ساير مسائل دروني اين حوزه، برتري و تقدم دارد. اين مقاله، به عناصر ركني و غيرركني «منطق علوم انساني اسلامي»، نظير چيستي منطق علوم انساني (هويت معرفتي)، امكان، موضوع، ساختار معرفتي، اهميت و ضرورت، غايت، نسبت و مناسبات آن با علوم و حوزه‌هاي معرفتي مرتبط (پيش‌نيازها، هم‌نيازها و پس‌نيازها) مي‌پردازد كه هم نما و شمايي كلي از آن ارائه مي‌دهد و هم به مثابه دستگاه روش‌گاني و چارچوب نظري است كه با تكميل آن، اين قابليت را دارد كه مبناي تحقيقات بعدي در اين زمينه قرار گيرد