ارزيابي و مقايسه اثر بيوچار و هيدروچار اصلاح شده، زئوليت و سوپر جاذب به صورت لايه‌اي بركاهش آبشويي نيترات در يك خاك لوم

وجود نيترات در منابع آبي يكي از مهم‌ترين نگراني‌هاي جهاني محسوب مي‌شود، از اين رو جلوگيري از ورود آن به آب با استفاده از موادي همچون هيدروچار، بيوچار، زئوليت و سوپر جاذب مي‌تواند بسيار مفيد باشد. بدين منظور اين تحقيق در سال 1398 با چهار تيمار در 3 سطح مختلف و 4 تكرار انجام گرفت. در اين تحقيق از لوله‌هاي پي وي سي(pvc) به تعداد 36 عدد و به قطر و ارتفاع به ترتيب 5/10 و 50 سانتي متر در مزرعه تحقيقاتي شماره يك دانشكده مهندسي علوم آب دانشگاه شهيد چمران اهواز استفاده شد. تيمارها شامل هيدروچار(H) ، بيوچار (B)، زئوليت پتاسيمي (Z)و سوپر جاذب نوع A200 (S) در سه سطح (M0، M2 و M5 به ترتيب شامل صفر، 2 و 5 گرم در كيلو گرم خاك) بود. طول دوره آزمايش شامل 10 آبياري بود و در پايان هر آبياري نيترات خروجي اندازه‌گيري شد. نتايج نشان داد كه اثر سوپرجاذب، زئوليت و بيوچار در تمام آبياري‌ها و هيدروچار غير از آبياري 4 و 6 در سطح 5 درصد بر كاهش آبشويي نيترات معني‌دار بود. تيمار SM2 و SM5 به ترتيب 42 و 58 درصد ، تيمار ZM2 و ZM5 به ترتيب20 و 29 درصد، تيمار BM2 و BM5 به ترتيب 30 و 43 درصد و تيمار HM2 و HM5 به ترتيب 20 و 31 درصد نسبت به تيمار شاهد در جلوگيري از آبشويي نيترات موثر بودند. به‌طور كلي تيمار سوپرجاذب به دليل جذب بالاتر قابل توصيه است.