رابطه سبك دلبستگي با مؤلفه هاي احساس ذهني بهزيستي و خلاقيت هيجاني در دانشجويان دانشگاه بوعلي سينا همدان

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه سبك دلبستگي با مؤلفه‌هاي احساس ذهني بهزيستي و خلاقيت هيجاني در دانشجويان دانشگاه بوعلي سينا بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه بوعلي سينا همدان در سال تحصيلي 1394-1395 به تعداد 7529 نفر و نمونه پژوهش شامل 367 نفر از اين دانشجويان بود كه به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي مرحله‌اي انتخاب شدند. از پرسشنامه‌هاي سبك دلبستگي بزرگسال كوليينز و ريد، احساس ذهني بهزيستي دينر و واتسون و خلاقيت هيجاني آوريل به عنوان ابزار پژوهش استفاده شد. داده‌ها پس از جمع‌‌آوري براساس فرضيه‌هاي پژوهش و با استفاده از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه همزمان تحليل شدند. نتايج نشان داد كه بين سبك دلبستگي ايمن با احساس ذهني بهزيستي رابطه معنادار مثبت و بين سبك دلبستگي اضطرابي با احساس ذهني بهزيستي رابطه معنادار منفي وجود دارد. همچنين بين سبك دلبستگي ايمن با خلاقيت هيجاني و مؤلفه‌هاي آن رابطه معنادار مثبت و بين سبك دلبستگي اضطرابي با مؤلفه آمادگي هيجاني رابطه معنادار مثبت و بين سبك دلبستگي اجتنابي با مؤلفه بداعت رابطه معنادار منفي نشان داده شد. نتايج رگرسيون چندگانه نشان داد كه سبك دلبستگي دانشجويان مجموعا 0.11 از نمرات احساس ذهني بهزيستي و 0.27 درصد از نمرات خلاقيت هيجاني را پيش‌بيني مي‌كند. در مجموع نتايج حاكي از اهميت نقش سبك دلبستگي در احساس ذهني بهزيستي و خلاقيت هيجاني دانشجويان بود.