شناسايي عناصر نظام مند ارتقاي سواد فرهنگي؛ مورد مطالعه: آموزش و پرورش ايران

بدون عنوان

پژوهش حاضر با هدف شناسايي عناصر تشكيل دهنده ارتقاي سواد فرهنگي در آموزش و پرورش ايران انجام شده است. پژوهش از نظر هدف كاربردي، از نظر داده ­ها كيفي مبتني بر روش داده بنياد و از نظر ماهيت اجرا، توصيفي است. جامعه آماري متشكل از افراد خبره و مطلعين كليدي در قلمرو موضوعي تحقيق بودند كه بر اساس رويكرد آگاهانه و به روش هدفمند و گلوله برفي تعداد 20 نفر براي مصاحبه انتخاب شد. مطالعه ميداني و روش تحقيق كتابخانه­ اي بود. براي تعيين اعتبار يافته ­ها از مصاحبه با افراد متخصص و صاحبنظر و تكنيك ­اشباع نظري، رويه­ هاي ويژه كدگذاري و در تحليل داده­ها از تكنيك كدگذاري نظري استفاده شد. نتايج بدست آمده نشان داد كه الگوي نظام مند ارتقاي سواد فرهنگي در آموزش و پرورش داراي 6 بعد، 29 مولفه و 134 شاخص است كه اجزاي مدل پارادايمي نهايي عبارتند از: شرايط علي(قوانين و مقررات، امكانات آموزشي، تكنولوژي، رسانه ها)؛ شرايط مداخله­ گر(عوامل اجتماعي، عوامل اقتصادي، مهارتهاي درون و برون فردي، تهاجم فرهنگي)؛ بستر و زمينه حاكم(سياست­هاي كلان فرهنگي،اسناد و برنامه هاي تحول و بنيادين، برنامه هاي مصوب درسي، مديريت كلان آموزش و پرورش، خانواده). مقوله محوري (سواد فرهنگي)؛ راهبردها(ادبيات ملي، ادبيات جهاني، معماري، مشاهير، تاريخ ملي و جهاني، موسيقي، دين و مذهب، هنر، نمايش، اقوام و آداب و رسوم، ورزش و بازي، پادشاهان و سلسله هاي پادشاهي) و پيامدها(افزايش غرور و افتخار ملي، افزايش كارايي و اثربخشي، افزايش آگاهي فرهنگي) است.

not abstract