اثربخشي شش هفته تمرينات منتخب چرخشي بر پارامترهاي فضايي و زماني راه رفتن سالمندان مرد

زمينه و هدف: با افزايش سن، برخي تغييرات فيزيولوژيك موجب بروز اثرات منفي در الگوهاي راه رفتن مي‌شود. هدف از مطالعه حاضر تعيين اثربخشي 6 هفته تمرينات منتخب چرخشي بر پارامترهاي فضايي و زماني راه رفتن سالمندان مرد بوده است. روش بررسي: مطالعه حاضر از نوع نيمه تجربي است. تعداد 38 نفر از كاركنان و بازنشستگان بالاي 60 سال دانشگاه صنعتي اصفهان در سال 1398، به صورت در دسترس و هدفمند انتخاب و با تخصيص تصادفي به دو گروه مداخله و كنترل (19 نفري) تقسيم شدند. ارزيابي پارامترهاي راه رفتن از طريق ماركرگذاري آزمودني‌ها در تنه و اندام تحتاني، به همراه فيلم‌برداري همزمان از سه جهت (قدام، خلف و جانب) با دوربين كانن 700D و بارگذاري فيلم‌ها در نرم‌افزار كينوويا، به انجام رسيد. مداخله تمريني به مدت شش هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه به مدت 60 دقيقه اعمال گرديد. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها، از آمار توصيفي و همچنين از روش آناليز واريانس با اندازه‌گيري‌هاي مكرر استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان از اختلاف معنادار بين گروهي در تعداد گام در يك دقيقه (كادنس) (P 0.001)، سرعت گام‌برداري (0/019=p)، زمان استرايد (P 0.001)، زمان استپ (P 0.001)، زمان استنس يا استقرار (0/002=p)، زمان نوسان (P 0.001) و زمان حمايت دوگانه (0/014=p) مي‌دهد، اما در ساير پارامترها از قبيل طول استرايد (0/102=p)، طول استپ( 0/137=p) و عرض گام (0/089=p) اختلاف معناداري مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: اجراي 6 هفته تمرينات تركيبي منتخب به صورت چرخشي در سالمندان مي‌تواند، موجب بهبود پارامترهاي مرتبط با راه رفتن شده و از اين طريق باعث كاهش ميزان خطر سقوط و در نتيجه كاهش مراجعات به مراكز درماني در اين گروه سني بشود.