نحوه مواجهه دولت‌ها با پاندمي كويد 19 و تأثير اين بحران بر بازتعريف حيطه اختيارات و مسئوليت‌هاي دولت

شيوع بيماري كويد 19 دنيا را با يك بحران كم‌سابقه مواجه كرد؛ ويژگي‌هاي منحصر‌به‌ فرد ويروس كرونا، يعني سرعت و سهولت انتقال آن، دولت‌ها را غافلگير و از قدرت كنترل بحران ناتوان ساخت، در نتيجه تقريباً هيچ يك از دولت‌ها عملكرد مطلوبي در زمينه مهار بحران نداشتند، اما دنيا شاهد طيف وسيعي از عملكرد دولت‌ها در مديريت بحران بود؛ بررسي نحوه مواجهه دولت‌ها با اين بحران نشان مي‌دهد كه ميان حاكميت سياست و اقتصاد ليبرال از يك سو و ضعف عملكرد دولت‌ها در مديريت بحران از سوي ديگر، رابطه مستقيم وجود داشته و اقتصادهاي ليبرال كمترين آمادگي را براي مهار بحران كرونا از خودنشان داده‌اند. در ايران از يك سو ساختار نظام سياسي، جايگاه اخلاق در حكومت ديني و مسئوليت‌هاي اجتماعي حكومت به كاهش تلفات انساني كمك كرد و از سوي ديگر برخي موانع زيرساختي نظير ضعف بنيه اقتصادي و ناتواني دولت در ارائه كمك‌هاي مالي به صاحبان مشاغل باعث برخورد ناكارآمد و منفعلانه با بحران گرديد. دراين پژوهش از روش تركيبي(كمي و كيفي)و تحليلي استفاده شده و داده ها از طريق مطالعات كتابخانه‌اي جمع‌آوري شده‌است.دولت ها پس از بحران با انتظارات فزايندi جوامع براي جبران خسارتها مواجه خواهند شد و به ناچار بايد ميزان مداخله در اقتصاد و مسئوليتهاي اجتماعي خود را افزايش دهند. اين الزام باعث بازتعريف نقش و مستوليت دولت و عدول از ليبراليسم و اقتصاد كاپيتاليستي خواهد شد. دولتها تا زمان بازيابي قدرت و برخورداري از توان ايفاي نقشه اي جديد، به ناچار بايد از قدرت نرم براي جلب اعتماد شهروندان خود استفاده كنند.