تعيين منابع شواهد مورداستفاده در تصميم‌گيري مديران ستادي در دانشگاه علوم پزشكي ايران: 1398

مقدمه: يكي از رويكردهايي كه تصميم‌گيري و مديريت دانشگاه‌ها را تحت تأثير قرار مي‌دهد، مديريت مبتني بر شواهد مي‌باشد. مديريت مبتني بر شواهد مستلزم تصميم‌گيري‌هاي مديريتي، سازماني و اقدامات آگاهانه با استفاده از بهترين شواهد موجود است كه در آن بهترين شواهد به‌عنوان هنجارها و استاندارد‌ها بكار مي‌روند. لذا، در راستاي اهميت اين موضوع مطالعه حاضر با هدف تعيين منابع شواهد مورداستفاده در تصميم‌گيري مديران ستادي در دانشگاه علوم پزشكي ايران انجام شدروش ها: مطالعه حاضر از نوع كاربردي بود كه با روش توصيفي-تحليلي در سال 1398 انجام شد. جامعه پژوهش شامل 71 مدير شاغل در دانشگاه علوم پزشكي ايران بود. ابزار گردآوري داده پرسشنامه مديريت مبتني بر شواهد بود. در اين مطالعه نمونه‌گيري انجام نشد و تمام مديران در آن شركت داده شدند. همچنين جهت تحليل داده‌ها از آزمون اسپيرمن و نرم‌افزار SPSS24 استفاده شد.يافته ها: بيشترين منبع شواهد مورداستفاده مديران در تصميمات و برنامه‌هاي سازماني مربوط به برنامه‌هاي توسعه اجتماعي سياسي و كمترين ميزان استفاده از منابع مربوط به شواهد علمي پژوهشي بوده است.نتيجه‌گيري: هر تصميمي كه بدون طي مراحل مديريت مبتني بر شواهد اتخاذ شود، نمي‌تواند مبتني بر شواهد تلقي شود و پيامد مثبتي در هر سازمان تصميم‌گيرنده‌اي ايجاد نمايد. لذا ضرورت دارد كه مسئولين و سياست‌گذاران مربوطه با تدوين سياست‌هاي تخصصي و فراهم نمودن زيرساخت‌هاي لازم جهت كاهش شكاف بين وضعيت موجود با الگوي مديريت مبتني بر شواهد، بستر مناسب را فراهم نمايند.