الهيات سلبي در حوزه هستي‌شناسي صفات الهي در انديشه علامه طباطبايي

«الهيات سلبي» به­مثابه نظريه­اي مهم در حوزه «زبان دين»، در الهيات يهودي، مسيحي و اسلامي پيروان زيادي دارد و در سه حوزه هستي‌شناسي، معرفت‌شناسي و معناشناسي صفات الهي مطرح است و ميان آنها پيوند مستحكمي برقرار است. از رهگذر اين جستار مشخص مي‌شود كه بر پايه يافته‌هاي اين تحقيق، علامه طباطبايي در برخي رساله­هاي فلسفي و عرفاني و در مواردي از تفسير الميزان، با گذر از الهيات ايجابي در حوزه هستي‌شناسي صفات الهي و با تأثيرپذيري از عرفا به­ ويژه سيداحمد كربلايي، الهيات سلبي را در اين حوزه پذيرفته، بر اين باور است كه فيلسوفان بزرگي نظير فارابي، ابن­سينا و حتي صدرالمتألهين به درك اين ديدگاه نرسيده­­اند. به باور علامه طباطبايي، نامتناهي­بودن ذات الهي از يكسو و محدوديت مفهوم بما هو مفهوم از سوي ديگر، توجيه­كننده الهيات سلبي و مانع پذيرش الهيات ايجابي و صدق مفاهيم كمالي بر ذات الهي است.

no abstract